FAQ: beroepsgeheim

Hoever reikt het beroepsgeheim van de bedrijfsarts ten opzichte van de werkgever?

Algemeen
De bedrijfsarts mag alleen gerichte informatie c.q. advies aan de werkgever verstrekken over:
- de werkzaamheden waartoe de werknemer wel of niet meer in staat is;
- de verwachte duur van het verzuim;
- de mate waarin werknemer arbeidsongeschikt is;
en
- eventuele aanpassingen of werkvoorzieningen die de werkgever in het kader van de re-integratie moet treffen.
 

De bedrijfsarts heeft een vertrouwensband met de werknemer. (Sociaal) Medische informatie over werknemers mag nooit zonder toestemming van de betreffende werknemer worden verstrekt. Zie voor nadere informatie de KNMG Code Gegevensverkeer en Samenwerking bij Arbeidsverzuim en Reïntegratie. (1)

Voor de hierboven omschreven situaties leidt toepassing van de in de KNMG-Code omschreven regels tot het volgende.

Over de oorzaak van een verzuimgeval mag de bedrijfsarts zonder toestemming van de werknemer informatie aan de werkgever verstrekken, als die informatie voor de werkgever noodzakelijk is om te bepalen of preventieve maatregelen op de werkplek nodig zijn om herhaling te voorkomen of om te kunnen voldoen aan een wettelijke verplichting (melding aan de Inspectie SZW bijvoorbeeld). Dat is vaak het geval bij bedrijfsongevallen (niet bij ongevallen elders) en beroepsgebonden ziekten (causaal of conditioneel). Alleen die informatie wordt verstrekt die kan bijdragen aan het beoogde doel.
De bedrijfsarts informeert de werknemer te allen tijde over de informatieverstrekking aan de werkgever.

Informatie over oorzaken van verzuim die niet kunnen leiden tot een preventieve interventie van een werkgever of die niet op grond van een wettelijke verplichting moet worden meegedeeld, mag niet zonder expliciete toestemming van de werknemer worden verstrekt.
Er zijn uitzonderingssituaties waarin het algemeen belang in het geding is en informatie zonder toestemming van de werknemer mag worden gegeven.

Mag de bedrijfsarts zonder toestemming van de werknemer informatie over de ernst van een ongevalletsel verstrekken aan de werkgever?
Informatie over de ernst van een ongevalletsel is medische informatie die niet zonder toestemming van de werknemer kan worden verstrekt aan de werkgever. Als deze informatie wordt vertaald in belastbaarheid of verwachte herstelduur dan kan zij in die termen wel worden medegedeeld aan de werkgever. Het betreft hier immers informatie die van belang is in verband met re-integratie-activiteiten en die de werkgever nodig heeft voor de beoordeling van zijn verplichting tot loondoorbetaling bij ziekte.

Mag de bedrijfsarts zonder toestemming van de werknemer de medische diagnose meedelen aan de werkgever?
De medische diagnose mag nooit zonder toestemming van een werknemer worden meegedeeld aan de werkgever. Alleen indien die diagnose relevant is voor het preventie- en interventiebeleid van de werkgever mag deze informatieoverdracht - uitsluitend na instemming van de werknemer - plaatsvinden.

Een werkgever zal niet veel opschieten met een medische diagnose. Voor hem is relevant wat iemand wel of niet kan en in geval van een interventie wat met die interventie wordt beoogd. Zelfs als werknemer toestemming verleent diagnose of interventie met de werkgever te bespreken, dan zal de bedrijfsarts toch de afweging moeten maken in hoeverre en welke informatie voor de werkgever relevant is.

Noten

(1) KNMG Code Gegevensverkeer en Samenwerking bij Arbeidsverzuim en Reïntegratie (2007)

 

« Terug naar index